حجتالاسلام والمسلمین عارف ابراهیمی امامجمعه شهر چمران در خطبه های نماز جمعه این هفته که در مسجد جامع امام حسن مجتبی (ع) برگزار شد، گفت: «آنچه در مورد محتواى این جمله تاریخى، شریف و پُرمغز «مَن کُنتُ مَولاه فَهذا عَلىٌّ مَولاه» بایستى بیان شود و نباید مورد غفلت قرار بگیرد، پرداختن اسلام به امر حکومت و امر سیاست امت و اهمیت این موضوع از نظر اسلام است.
وی افزود: آن کسانى که نگاه سکولار به اسلام دارند؛ و سعى میکنند اسلام را از مسائل اجتماعى و از مسائل سیاسى برکنار بدارند و آن را منحصر کنند به مسائل شخصى و مسائل خصوصى زندگى افراد؛ جوابشان مسأله غدیر است. مسألهی غدیر یک مسألهی تاریخیِ صرف نیست؛ نشانهای از جامعیت اسلام است.
امام جمعه چمران، غدیر را مایه قدرت امت اسلام و یأس کفار دانست و بیان کرد: مسأله ولایت امیرالمؤمنین، در قرآن، یک جا، مایهی یأس کفار است: «اَلیَومَ یَئِسَ الَّذینَ کَفَروا مِن دینِکُم» (مائده: 3)؛ آن روزی که مسألهی ولایت مطرح شده، آن روزی است که به نص قرآن، مایهی یأس کفار است. میفرماید: امروز روزی است که دشمنان از دین شما مأیوس شدند. چه چیزی مگر بر دین اضافه شد که دشمن را مأیوس کرد؟ قضیهی رهبری جامعهی اسلامی؛ قضیهی نظام حکومت و امامت در جامعهی اسلامی.
وی غدیر را عامل غلبه اهل حق خواند و گفت: یکجای دیگر در آیه 56 سوره مائده، آمده است که «وَ مَن یَتَوَلَّ اللهَ وَ رَسولَه وَ الَّذینَ ءامَنوا فَاِنَّ حزبالله هُمُ الغّْلِبون»، که مراد از این «الَّذینَ ءامَنوا» و آیهی قبلش که «وَ هُم راکِعون» است و میگوید در حال رکوع، انفاق میکنند، امیرالمؤمنین (علیهالصّلاةوالسّلام) است. آنوقت «حزبالله» را، (همان کسانی که دنبالهرو این ایمان و این حرکتند)، «غالبون» معرّفی میکند؛ یعنی یکجا مسألهی یأس کفّار است، یکجا مسألهی غلبهی اهل حق. زمینههای حرکت امّت اسلامی و جامعهی اسلامی، بهخصوص جامعهی شیعه اینها است که مایهی غلبه و مایهی یأس کفّار و مایهی توانایی و قدرت و در اختیار ما است.
انتخابات، میدان قدرتنمایی جمهور
وی مردم سالاری و انتخابات محور بودن را در ذات نظام جمهوری اسلامی دانست و تصریح کرد: انتخابات، یک رویداد پرتکرار در کشور ماست. ملت ایران از ۱٠ فروردین ۱۳۵۸ (یعنی ۵٠ روز بعد از پیروزی انقلاب) تاکنون انتخابات داشتهاند و اکنون نیز در آستانه چهلودومین انتخابات قرار دارد، انتخاباتی زودهنگام و سوگمندانه در غم فقدان رئیسجمهور شهیدش.
حاج آقا ابراهیمی، انتخابات را به مسابقه تشبیه کرد و گفت: در ذات انتخابات، دوقطبی نهفته است و اساسا بدون دوقطبی، انتخابات واقعی متصور نیست. از ابتدای انقلاب، انتخاباتهای کشور، بهویژه انتخابات ریاست جمهوری، عرصهی تقابلِ یک دوقطبی ثابت و حقیقی؛ و دوقطبیسازیهای موقتی و غیرحقیقی برای پوشاندن و به مُحاق بردن دوقطبی حقیقی بوده است.
وی در ادامه به تشریح معنای دو قطبی درست پرداخت و گفت: دوقطبی حقیقی، دوقطبی انقلابی و غیرانقلابی بوده و هست. این دوقطبی، همان دوقطبی «حق و باطل» است که به صورتهای «اسلام و کفر»، «ایمان و نفاق»، «نور و ظلمت»، «هدایت و ضلالت»، «صدق وکذب»، «عدل و ظلم»، «عزت و ذلت»، «صلاح و فساد»، «تقوا و فجور»، «رشد و غَیّ»، «معروف و منکر»، «مستضعفین و مستکبرین»، «اسلام ناب محمدی و اسلام آمریکایی»، «انقلاب اسلامی و استکبارجهانی»، «مقاومت و تسلیم» و… بروز و ظهور مییابد.
امام جمعه چمران در توضیح دوقطبی «غلط» بیان کرد: دو قطبی کاذب، از عملیاتهای روانی پیچیده جبهه دشمن با هدف تأثیرگذاری و ایجاد انحراف در فکر و اندیشه، محاسبات، اراده و تصمیم، مواضع و رفتار ما است. ترفند دوقطبیسازی، ترفندی دیرینه است و قدمت به تاریخ دوقطبیسازی «شیعه و سنی» و «عرب و عجم» در صدر اسلام میرسد. دوقطبیسازی هنوز از راهبردهای اساسی دشمنان برای مشغول کردن کشورهای اسلامی به «جنگهای نیابتی» و «ایجاد زمینه برای ورود و دخالت در امور کشورهای اسلامی» و تأمین امنیت رژیم اشغالگر صهیونیستی و… است.
