قَالَ امیرالمومنین (علیه السلام): عَلَيْكُمْ بِطَاعَةِ مَنْ لَا تُعْذَرُونَ بِجَهَالَتِهِ

آقا امیر المومنین در حدیثی که در حکمت 155 کتاب شریف نهج البلاغه آمده است، می فرماید: پيروى كنيد كسى را كه عذر شما به نشناختن او پذيرفته نيست.

از چه كسى بايد اطاعت كرد؟

امام(عليه السلام) در اين كلام حكمت آميز خود اشاره به اين نكته مى كند كه از چه كسى بايد اطاعت و از چه كسى نبايد اطاعت كرد.

منظور از «آن كس» در درجه اول ذات پاك خداوند متعال و در درجه بعد رسولش پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله) و جانشينان معصوم و بر حق اوست كه اطاعت از آنها اطاعت مطلقه است يعنى كسى نمى تواند بگويد چون نمى دانستم اطاعت نكردم، چرا كه بر هر كسى واجب است بخشنده نعمت ها را بشناسد; كسى كه تمام هستى ما از اوست و ما هرگز نمى توانيم بگوييم چون نمى شناختيم در برابر ترك طاعتش معذور بوديم و بعد از شناخت خداوند بايد بداند او مطابق «قاعده لطف»، رسولانى را مبعوث مى كند تا پيامش را به بندگان برسانند و راه صحيح و باطل را به آنها نشان دهند و به هنگام رحلت رسولان، اوصياى آنها را بشناسند و پيام رسولان را از آنها بگيرند.

در ضمن هدف حضرت اين است كه به مردم هشدار دهد از اطاعتش سر نپيچند و بدانند هرگونه سرپيچى روز قيامت مايه سرافكندگى است و هيچ گونه عذرى از آنها قبول نخواهد شد.

در تأیید این سخن، در حدیثى از امام صادق(علیه السلام)در تفسیر آیه شریفه «(فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ); بگو دلیل رسا و قاطع براى خداست (دلیلى که براى هیچ کس بهانه اى باقى نمى گذارد».( انعام، آیه 149) فرمود: «إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى یَقُولُ لِلْعَبْدِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أَکُنْتَ عَالِماً فَإِنْ قَالَ نَعَمْ قَالَ لَهُ أَفَلاَ عَمِلْتَ، بِمَا عَلِمْتَ وَإِنْ قَالَ کُنْتُ جَاهِلاً قَالَ لَهُ أَفَلاَ تَعَلَّمْتَ حَتَّى تَعْمَلَ فَیَخْصِمُهُ وَذَلِکَ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ; خداوند متعال روز قیامت به بنده اش مى گوید: آیا مى دانستى؟ اگر بگوید: آرى مى فرماید: چرا به آنچه مى دانستى عمل نکردى؟ و اگر بگوید نمى دانستم به او مى گوید: چرا یاد نگرفتى که عمل کنى و به این ترتیب با او مخاصمه مى کند و این است معناى حجت بالغه».( بحارالانوار، ج 1، ص 177، ح 58)

ولى امور بسیارى است که انسان بر اثر عدم شناخت، در برابر آن معذور است; مثلاً من اگر ندانم فلان غذا یا لباسى را که از بازار مسلمانان مى خرم دزدى و حرام است; غذا را بخورم و با لباس نماز بخوانم اگر فرضاً در قیامت از من سؤال کنند چرا چنین کردى مى گویم: نمى دانستم و هرگز به من نمى گویند چرا نرفتى و تحقیق و تفحص کنى و در اینجا جهل من عذر است; ولى در احکام شرع و معارف و عقائد دینى، جهل عذر نیست.

امروز می‌خواهم از یک پیوند تاریخی و انسانی سخن بگویم؛ پیوندی میان اسارت اهل‌بیت(ع) و رنج امروز مردم غزه.

امام سجاد(ع) می‌فرمایند: «در مسیر اسارت از کوفه به شام، عمه‌ام زینب(س)، نمازهای واجب و مستحب را ایستاده به جا می‌آورد، اما در یکی از منازل نشسته نماز خواند. وقتی پرسیدم چرا؟ فرمود: سه شب است از شدت گرسنگی و ضعف، نشسته نماز می‌خوانم؛ چرا که سهمیه نانِ خود را به کودکان داده‌ام». بنی‌امیه به هر اسیر تنها یک قرص نان می‌دادند.

 تاریخ گواهی می‌دهد: طاغوت در هر عصر و زمان، از گرسنگی به‌عنوان سلاحی برای شکستن اراده‌ها استفاده کرده است. امروز، همان سلاح، علیه مردم مظلوم غزه به کار گرفته شده است. 

گرسنگی در غزه، دیگر فقط محرومیت نیست؛ بلکه نسل‌کشی خاموشی است که وجدان بشری را به لرزه می‌اندازد. بیش از ۸۵ درصد مردم در گرسنگی بحرانی‌اند. رژیم صهیونیستی در کنار بمباران، با تخریب زیرساخت‌های حیاتی زندگی، در پی تسلیم‌کردن مردمی است که سال‌ها در برابر ظلم ایستاده‌اند.

در یکی از روزهای دردناک، سربازان صهیونیست به مردمی که برای گرفتن آرد در صف ایستاده بودند، آتش گشودند؛ ۱۸ نفر به شهادت رسیدند. چه تصویری تلخ‌تر از این؟ مردمی که در صف نان، قربانی گلوله می‌شوند.

اما در دل این تاریکی، نوری از پایداری می‌درخشد. مردم غزه، همچون اهل‌بیت(ع)، با گرسنگی، شکنجه و خون، فریاد زده‌اند: 

«الموت و لا المذلّه»؛ مرگ با عزت، بهتر از زندگی با ذلت.

 حضرت امام سجاد(ع) می‌فرمایند: «کفی بنصر الله لک أن تری عدوک یعمل بمعاصی الله فیک»؛ همین که می‌بینیم دشمن برای جنگ با ما، به گناه روی می‌آورد، نشانه پیروزی الهی ماست.

پس امیدمان را از دست نمی‌دهیم. غزه، امروز آوردگاه اراده‌هاست. سکوت جهانی، فاجعه را سنگین‌تر کرده، اما مقاومت، همچنان زنده است. وظیفه ماست که در رسانه‌ها، مجامع علمی، منابر و شبکه‌های اجتماعی، این نسل‌کشی خاموش را افشا کنیم. بگذار صدای مظلومان، از دل تاریکی، به گوش وجدان جهانی برسد.

نماز جمعه؛ سنگر بصیرت در جنگ نرم دشمن

برادران و خواهران گرامی، 

در پنجم مرداد سال ۱۳۵۸، ملت ایران شاهد اقامه نخستین نماز جمعه پس از پیروزی انقلاب اسلامی بود؛ به امامت عالم مجاهد، آیت‌الله سید محمود طالقانی (رحمه‌الله‌علیه). این روز، نه تنها روز آغاز یک عبادت جمعی بزرگ بود، بلکه روز پایه‌گذاری یک سنگر مستحکم از جنس آگاهی، وحدت و مقاومت در برابر هجمه‌های دشمنان اسلام و ایران شد.

 چیستی جنگ نرم؛ تهدیدی بی‌سر و صدا اما خانمان‌سوز

امروز دیگر دشمنان انقلاب اسلامی را نه فقط در میدان‌های جنگ سخت، بلکه در میدان‌های رسانه‌ای، روانی و فرهنگی باید شناخت. پس از ناکامی در براندازی نظام اسلامی با اسلحه و تانک، در دهه‌های بعد دشمن به سراغ “جنگ نرم” آمد؛ جنگی که سلاحش نه گلوله، بلکه شایعه، تحریف، ناامیدی، سیاه‌نمایی و رسانه‌های مسموم است.

در تعریف جنگ نرم باید گفت: اقداماتی پنهان و پیچیده برای از بین بردن اعتماد به نفس ملی، سلب مشروعیت از نظام اسلامی، تضعیف روحیه جوانان و تغییر باورها و سبک زندگی مردم. دشمن می‌خواهد از دل جامعه، انقلاب را براندازد؛ بدون شلیک حتی یک گلوله.

 اضلاع پنج‌گانه جنگ روانی

دشمن در عملیات روانی خود پنج هدف اصلی را دنبال می‌کند:

– افسردگی و دلسردی ملت 

– یأس‌آفرینی و ناامیدی از آینده 

– ترس‌پراکنی و ارعاب 

– اضطراب و پریشانی دائمی 

– تحقیر و احساس بی‌ارزشی ملی

آیا ندیده‌ایم که دشمن چگونه مشکلات اقتصادی را بزرگ‌نمایی می‌کند؟ چگونه موفقیت‌های علمی ما را نادیده می‌گیرد؟ چگونه با سلبریتی‌های وابسته، الگوهای ناسالم را در جامعه تزریق می‌کند؟ همه این‌ها ابزارهای جنگ نرم‌اند.

 نقش نماز جمعه؛ سنگری علیه جنگ نرم

و اما نماز جمعه… 

اینجا، سنگر مقابله با این پنج ضلع تخریب روانی است:

– نماز جمعه، کانون نشاط و شادابی‌ست: اجتماع مؤمنان، وحدت قلوب، و ذکر خدا، افسردگی را می‌شکند. 

– نماز جمعه، مرکز امیدآفرینی‌ست: تحلیل آگاهانه و بیان دستاوردها، یأس را از دل‌ها می‌زداید. 

– نماز جمعه، مظهر آرامش و طمأنینه است: یاد خدا، تفسیر قرآن و معنویت، اضطراب‌ها را درمان می‌کند. 

– نماز جمعه، منبع حماسه‌آفرینی‌ست: یاد شهدا، دعوت به مجاهدت و مقاومت، ترس را به شجاعت تبدیل می‌سازد. 

– نماز جمعه، مهد عزت و خودباوری ملی است: خطبه‌های روشنگر، تأکید بر توانمندی‌های ملت و دفاع از آرمان‌ها، احساس حقارت را به سرافرازی بدل می‌کند.

پس بی‌راه نیست اگر دشمن در فتنه‌های اخیر، مصلاهای نماز جمعه را هدف تخریب و آتش‌سوزی قرار داد؛ آن‌ها می‌دانند اینجا سنگر آگاهی است؛ چون امام جمعه، نه فقط یک نمازگزار، بلکه یک فرمانده فرهنگی در جبهه جنگ نرم است.

امام جمعه، زبان تبیین حقیقت است. نماز جمعه، رسانه‌ای صادق در میان امواج رسانه‌های تحریف‌گر. پس بیایید حضورمان را در این سنگر تقویت کنیم. 

بیایید جوانان‌مان را به جای فالو کردن سلبریتی‌های ناآگاه، به خطبه‌های عالمان بصیر جذب کنیم. 

و بیایید این سنگر الهی را از خاکستری به آتش‌فشانی از امید، عزت و مقاومت تبدیل کنیم.

لینک خبر در سایر پایگاه ها:
شورای سیاستگذاری ائمه جمعه
خبرگزاری فارس